• وبلاگ : هيچستانِ نوجواني
  • يادداشت : همان ضمير سوم شخص
  • نظرات : 0 خصوصي ، 2 عمومي
  • پارسي يار : 2 علاقه ، 1 نظر

  • نام:
    ايميل:
    سايت:
       
    متن پيام :
    حداکثر 2000 حرف
    كد امنيتي:
      
      
     
    سلام ????
    خيلي تلخ بود واقعا ناراحت شدم از خوندنش.
    بارها با اين غم بزرگ مواجه شدم؛ وقتي شاگردي توي کلاس طراحي، تمام کاغذشو با عصبانيتي غم‌انگيز، خط‌خطي مي‌کرد، وقتي شاگرد ديگرم، صورتش رو پشت پرده کلاس پنهان مي‌کرد تا کسي اشک‌هاشو نبينه، وقتي ... بگذريم.
    هيچ‌وقت نمي‌دونستم بايد چيکار کنم تا حالشون بهتر شه، فقط آغوشم باز بود تا بلکه دقايقي، با نوازش و دلداري، کمي آروم بشن.
    نوشتن البته راه حل خوبيه. فرقي نميکنه چقدر و چطور و روي چه کاغذي بنويسيم. فرقي نميکنه حتي نگهش داريم يا آتشش بزنيم.
    نوشتن، بار ذهني آدم رو سبک مي‌کنه و حالمونو بهتر مي‌کنه.
    براي شما و همه دختران و پسران عزيزم که گرفتار اين شرايط هستند، دعا مي‌کنم صبور باشين و قوي،
    و دعا مي‌کنم زير نظر عنايت پدر و مادر حقيقي همه‌مون، حضرت اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهما السلام آرام و موفق باشين
    پاسخ

    آآه:( خيلي ممنونم. آره، کاملاً درست ميگيد، و خيلي خيلي ممنونم از اين دلداري و همدردي؛ گاهي وقتا بهترين انتخاب همينه. خيلي خيلي ممنونم.